10 Mei Schiphol - Chicago - Phoenix

Hallo Allemaal,
Na een redelijke nacht met wat woelen en draaien ging vanmorgen om 6:30uur plots het licht langzaam aan. Het licht diende dus als wekker die we de avond van te voren via de afstandsbediening konden instellen, best apart. Dit hotel is prima voor een overnachting als je vroeg op Schiphol moet zijn, ideaal voor ons dus.
Na het uitchecken in het CitizenM hotel, lopen we naar de vertrekhallen op Schiphol.



Hier proberen we elektronisch in te checken, maar dat lukt niet helemaal. Er komt slechts 1 van de 8 tickets uit de printer gerold. Dus gewoon aansluiten in de lange rij. Omdat we ons al gedeeltelijk hebben ingecheckt mogen we toch in de rij met alleen maar bagage en zijn we vrij snel aan de beurt. Binnen een half uurtje is alles gepiept. We kregen alleen de opmerking dat onze koffers te zwaar waren (±3kg). We moeten er dus voor zorgen dat we op de terug weg wel maar 23kg in het koffer hebben. Dat zal wel moeilijk worden aangezien de dames enkele shoppingmalls hebben uitgezocht.
@Sander: Dat wordt dus geen maatje 44.5. Haha.
Nadat we deze zware baggage hebben afgegeven gaan we op ons gemak op zoek naar een ontbijtje. Dit laten we ons natuurlijk prima smaken. Rond 09:45uur zijn we bij gate G3 waar we achteraan in de rij aansluiten. Het gaat redelijk snel en al gauw zijn we dan ook aan de beurt om de "bekende" vragen te beantwoorden. Vervolgens de handbagage door de scan en mogen we zelf door de metaaldetector. Steekproefgewijs moet er iemand een full-body scan ondergaan. En ja hoor wij hebben ook een winnaar. Juist, Bianca.



Als we bij de gate zitten om op het boarden te wachten roepen ze om dat we niet om 11:15uur vertrekken, maar dat we dan pas gaan boarden. Om 12:00uur worden we van de gate los gekoppeld en in een buffer-zone geplaatst. De vlucht staat dan gepland voor uiterlijk 14:15uur. Dit alles komt uiteraard door de vulkaan op IJsland die nog steeds as spuwt.



En daar sta je dan ergens op Schiphol voor 2 uur en je kunt nergens naar toe, dat is behoorlijk balen. We weten nu al dat we onze vervolgvlucht niet gaan halen, we zijn dus benieuwd wat ons te wachten staat in Chicago.
Om 13:50uur begint het vliegtuig te taxiën. Even na tweeën zitten we in de lucht. Gelukkig komen ze vrij snel met de bekende chicken or pasta vraag. Die hadden we 3 jaar geleden ook! Na het eten moeten we nog ongeveer 6 uur vliegen dus ondertussen typen we maar dit verslag alvast.

This is the story so far...more to come...!!






Deel 2

Rond 16:00uur, plaatselijke tijd, landen we in Chicago, waar onze vlucht net weg is naar Phoenix. Bij de immigration hebben we niet zolang hoeven te wachten, na een klein half uurtje zijn we aan de beurt en worden we na de nodige vragen en vingerafdrukken welkom geheten in Amerika.
De koffers liggen al op ons te wachten, die nemen we dus mee als we ons gaan laten om boeken op een andere vlucht naar Phoenix. Als we aan de beurt zijn krijgen we te horen dat we op de vlucht van 09:30uur de volgende dag staan. Er is echter een kleine kans om vanavond nog in Phoenix te komen. We worden op de standby list geplaatst voor de laatste vlucht naar Phoenix voor vandaag. Als we niet met de vlucht mee kunnen moeten we een nacht in Chicago blijven maar hier hebben we weinig zin in, dus we hopen maar het beste.
Nadat we door de douane zijn gegaan, gaan we eerst maar eens wat te eten zoeken en dat vinden we natuurlijk bij de grote M.


We willen op tijd bij de gate zijn om er zeker van te zijn dat we een plaats aan boord krijgen, dus gaan we maar relaxen op de stoeltjes bij de gate.
Onze namen komen wel al voor op het televisiescherm dat we nog steeds op de standby list staan. Dan om 20:15uur worden de verlossende woorden om geroepen....Joehoeee we mogen mee!
De vlucht vertrekt op tijd en na veel turbulentie landen we om 22:30uur in Phoenix. Daarna snel naar de koffers, we dachten hier vlug weg te zijn, maar dat liep ook weer heel anders dan verwacht. 3 koffers komen snel van de band, maar waar is nummer 4???? Ja hoor, 1 koffer er niet bij ... toch maar even melden en mevrouw zegt dat het koffer er toch moet zijn. Ja, hallo ... wij hebben deze niet!!! Wat bleek, het koffer was doorgeschoten op de band voordat deze naar boven wordt getransporteerd.
En dan een dikke 45 min. later zitten we eindelijk in de shuttlebus naar de rental cars. Er zijn geen wachtende voor ons, worden vrij vlug geholpen en gaan dan een auto uitzoeken. De keuze is klein dus proberen we de koffers in een Kia Sorento te proppen maar dat gaat echt niet lukken wat nu? Bianca vraagt om advies en deze meneer zegt kies maar uit die 2 midsize SUV i.p.v standerd SUV wat we geboekt hebben. Het is een Chevrolet traverse geworden een dikke sjieke zilveren SUV, echt super. De koffers en rugzakken passen er zonder moeite in. We zijn ondanks dat we ontzettend moe zijn hier hartstikke blij mee.
De tomtom op de telefoon aan en dan gauw naar het hotel in Tempe.
Alwaar we na 26 uur wakker te zijn geweest om 01:00uur allemaal uitgeput in bed storten.
See you tomorrow
Gaaaaaap, Harold en Bianca.